Terug na een half jaar stilte
Ongeveer 2-3 weken geleden bestelde de man van de auteur een nieuwe grote tv voor hun woonkamer, wat leidde tot grappige situaties en een luxeprobleem. Hun dochters kijken uit naar de vakantie terwijl hun ouders een huis in Frankrijk kochten. De auteur heeft een drukke schrijfw week gehad zonder veel bijzonders te melden.
Mijn laatste dagboekblog verscheen op 25 juni 2025. Het blog dat ik daarna schreef – over groei, hoogsensitiviteit en het vinden van mijn stem – is uiteindelijk nooit online gekomen. Niet omdat het niet klopte, maar omdat het leven ondertussen zó hard binnenkwam dat de woorden even geen plek konden vinden.
Een periode vol familie en energie
In de maanden die volgden gebeurde er privé enorm veel. In de familie van mijn man, maar ook in mijn eigen familie. Het waren geen losse gebeurtenissen, maar een aaneenschakeling van situaties die energetisch diep doorwerkten in ons gezin. De sfeer werd zwaarder, onrustiger, en eerlijk gezegd: het werd er niet altijd gezelliger op.
Ik voelde de druk om te blijven bloggen. Ik wist hoe belangrijk het is voor mijn bedrijf, voor zichtbaarheid, voor continuïteit. Maar tegelijkertijd was ik mijn passie even kwijt. En dat “even” bleek uiteindelijk een half jaar te zijn.
Een half jaar van heroriëntatie
Dat half jaar heb ik niet stilgezeten. Integendeel.
Ik legde mijn focus volledig op wat ik werkelijk wil met mijn bedrijf. Ik werkte aan prachtige boeken voor particulieren: helende biografieën, levensverhalen vol pijn, humor, verlies en levenslessen. Urenlange gesprekken, diepe lagen, erkenning, begrip. Niet alleen schrijven, maar vooral begeleiden in heling.
Ik was ook gestart met een cursus, maar de privésituatie vroeg om een andere keuze. Ik besloot bewust om deze niet voort te zetten op dat moment. Niet omdat ik faalde, maar omdat ik voelde dat ik zelf midden in een ontwikkelingsfase zat.
Groei gebeurt soms in stilte
En als ik groei, doe ik dat vaak het liefst alleen.
Ik trek me terug. Ik word stiller. Soms zelfs wat snauwerig, omdat ik mezelf even niet goed begrijp. Alsof mijn binnenwereld aan het herschikken is en mijn buitenwereld dat tempo niet kan bijhouden.
In babyboeken wordt bij kinderen gesproken over sprongetjes in de ontwikkeling. Van de ene op de andere dag lijkt alles anders. Wat we vaak vergeten, is dat wij als volwassenen die sprongetjes óók nog steeds maken.
Alleen… het leven is druk. Vol verantwoordelijkheden, verwachtingen, rollen. We staan er zelden bij stil. We gunnen onszelf nauwelijks de ruimte om zo’n sprong echt te doorleven.
Terug naar mezelf – en naar hier
Deze afgelopen maanden hebben me geleerd dat stilte geen stilstand is. Dat passie soms even weg lijkt, maar in werkelijkheid aan het herijken is. Dat creativiteit zich niet laat afdwingen, maar wél terugkomt wanneer de bedding weer klopt.
Ik voel nu dat het weer mag stromen. Niet omdat “het moet”, maar omdat het weer klopt. Omdat woorden weer willen landen. Omdat mijn stem – die ik eerder al leerde kennen – nu ook weer naar buiten wil.
Herken jij dit? Dat je even verdwijnt, groeit in stilte en daarna anders terugkomt dan je vertrok?
Wil je voortaan weer meelezen met mijn verhalen, inzichten en het werk dat daaruit ontstaat? Dan nodig ik je van harte uit om je aan te melden voor de nieuwsbrief: 👉 https://ariadne-academy.plugandpay.com/alle-cursussen-ai-dcbh9
Wil je meer lezen over onze persoonlijke avonturen en dagelijkse belevenissen? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief!
Ontdek meer van
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
