Anastasia van Vladimir Megre: mijn boekentip | Unforgettable

Anne

Het boek dat mij inspireert om een familiedomein te creëren

Sommige boeken lees je voor ontspanning. Andere boeken zorgen ervoor dat je ineens anders kijkt naar dingen die je altijd vanzelfsprekend vond. Anastasia, het eerste deel uit De rinkelende dennen van Rusland van Vladimir Megre, behoort voor mij tot die laatste categorie.

Het boek riep vragen op over onze verhouding tot de natuur, de manier waarop we leven en vooral over wat wij als mensen zelf kunnen creëren. Voor mij bleef het niet alleen bij nadenken. De ideeën uit Anastasia zijn een inspiratiebron geworden voor een van de grootste reizen die wij voor ogen hebben: het creëren van ons eigen familiedomein.

👉 Bekijk Anastasia – De rinkelende dennen van Rusland 1 bij bol

Wie is Anastasia en waar gaat het boek over?

Anastasia is het eerste boek uit de reeks De rinkelende dennen van Rusland van Vladimir Megre.

Megre beschrijft hierin zijn ontmoeting met Anastasia, een jonge vrouw die vrijwel alleen in de Siberische taiga leeft. Vanuit haar bijzondere manier van leven deelt ze haar visie op onder andere natuur, menselijk bewustzijn, voeding, opvoeding, liefde en onze plaats op aarde.

En laat ik daar meteen iets bij zeggen: je hoeft tijdens het lezen echt niet alles zonder meer als waarheid aan te nemen.

Er staan ideeën en gebeurtenissen in het boek die ver verwijderd zijn van onze gebruikelijke, rationele manier van kijken. Sommige dingen riepen bij mij dan ook vragen op.

Maar misschien is dat juist de kracht van dit soort boeken.

Een boek hoeft voor mij niet op iedere bladzijde te bevestigen wat ik al weet of geloof. Veel interessanter vind ik een boek dat af en toe iets in beweging zet.

Dat je stopt met lezen.

Een zin opnieuw leest.

Een stukje markeert.

Of het boek even weglegt omdat een gedachte verdergaat waar de geschreven woorden ophouden.

Dat gebeurde tijdens het lezen van Anastasia regelmatig.

De belangrijkste vraag werd voor mij daardoor niet: is alles wat hier wordt beschreven letterlijk waar?

Veel interessanter werd:

Wat gebeurt er wanneer ik mezelf toestaat om over deze ideeën na te denken?

Want achter het bijzondere verhaal zitten vragen die eigenlijk heel dichtbij komen.

Hoe verbonden zijn wij nog met de natuur?

Waarom leven we zoals we leven?

Wat geven we onze kinderen mee?

En misschien nog belangrijker: wat laten we achter?

De passage die voor mij alles samenbrengt

Tijdens het lezen heb ik verschillende stukken voorzien van een highlight.

Zinnen en gedachten waarvan ik voelde: hier wil ik later nog eens naar terug.

Maar één gedeelte viel zelfs tussen die highlights op.

Zonder daar bewust over na te denken, markeerde ik deze passage in een andere kleur dan alle andere stukken.

Het begint met de woorden:

“Verschillende volkeren op Aarde begrijpen op grond van hun geloof of intuïtief met hun ziel…”

Verderop volgt de gedachte dat de wereld om ons heen het resultaat is van schepping en dat wij mensen het hoogtepunt van die bijzondere schepping zijn.

Juist dát bleef bij mij hangen.

Misschien omdat het raakt aan iets wat gemakkelijk verloren gaat wanneer ons dagelijks leven voornamelijk bestaat uit werken, consumeren, afspraken nakomen en steeds opnieuw doorgaan naar het volgende wat gedaan moet worden.

Wat als wij onszelf weer als scheppers gaan zien?

Niet in de betekenis dat we alles kunnen controleren.

Maar wel dat onze keuzes iets creëren.

Iedere boom die we planten.

Iedere vierkante meter grond waarvan we de bodem herstellen.

Iedere vaardigheid die we onze kinderen leren.

Iedere keuze om iets zelf te maken in plaats van automatisch te kopen.

Iedere plek waar we de natuur niet terugdringen, maar juist uitnodigen.

Samen vormen al die kleine keuzes uiteindelijk de omgeving waarin wij leven.

En precies daar begon voor mij de verbinding met misschien wel het mooiste idee dat ik uit Anastasia heb meegenomen:

het familiedomein.

📚 Zelf Anastasia lezen?

Wil je zelf ontdekken welke gedachten het boek bij jou oproept?

👉 Bekijk Anastasia van Vladimir Megre bij bol

Dit is een affiliate-link. Wanneer je via deze link iets bij bol koopt, ontvang ik mogelijk een kleine vergoeding. Voor jou blijft de prijs hetzelfde.

Van Anastasia naar het idee van een eigen familiedomein

Het idee van een familiedomein gaat voor mij veel verder dan een huis met een grote tuin.

Het gaat over een plek die je bewust creëert.

Een plek waar je woont, maar waar ook voedsel groeit. Waar bomen, struiken, planten, insecten, vogels en andere dieren onderdeel mogen worden van hetzelfde ecosysteem.

Een plek die niet binnen één zomer ‘af’ hoeft te zijn.

Integendeel.

Misschien is juist het idee dat zo’n plek nooit helemaal af is zo mooi.

Je plant een fruitboom en weet dat hij pas jaren later echt groot wordt.

Je begint een moestuin en ontdekt door vallen en opstaan welke groenten het goed doen. (En je leert al doende hoe je plagen in de moestuin op een natuurlijke manier aanpakt wanneer ze verschijnen.)

Je plant struiken voor vogels en insecten.

Misschien ontstaat er een voedselbos.

Je vangt regenwater op.

Je maakt compost.

Je leert steeds beter kijken naar de bodem, de seizoenen en alles wat vanzelf op jouw stukje aarde verschijnt.

En langzaam verandert niet alleen die plek.

Jij verandert mee.

Dat spreekt mij enorm aan.

Want zelfvoorzienend leven gaat voor mij niet over jezelf volledig afsluiten van de maatschappij of nooit meer iets in een winkel kopen.

Het gaat veel meer over weer ontdekken wat we zelf kunnen.

Weten waar je eten vandaan komt.

Iets kunnen verbouwen.

Iets kunnen repareren.

Voedsel kunnen bewaren.

Bomen kunnen planten waarvan misschien niet alleen jijzelf profiteert, maar ook je kinderen.

En juist daarom is Anastasia voor mij niet alleen een interessant boek gebleven.

Het raakt aan iets wat we daadwerkelijk willen gaan doen.

Onze eigen grootste reis

We staan voor wat voor mij misschien wel een van de grootste reizen van ons leven gaat worden: ons eigen familiedomein creëren.

Daardoor lees ik de ideeën uit Anastasia waarschijnlijk ook anders dan wanneer een familiedomein alleen maar een mooi theoretisch concept voor mij zou zijn.

Want ineens ontstaan er echte vragen.

Welke bomen plant je?

Waar komt een moestuin?

Hoe creëer je biodiversiteit?

Hoeveel voedsel kun je zelf produceren?

Wat heeft een gezin werkelijk nodig?

Hoe zorg je ervoor dat een stuk grond over twintig jaar rijker en vruchtbaarder is dan toen je begon?

Dat laatste vind ik misschien nog wel het mooiste.

We zijn zo gewend om over grond te praten in vierkante meters en geld.

Wat kost een hectare?

Wat is een huis waard?

Hoeveel kan erop gebouwd worden?

Maar wat gebeurt er wanneer we grond op een andere manier gaan bekijken?

Niet alleen als bezit, maar als iets waarvoor je gedurende een deel van je leven zorg mag dragen.

Je plant vandaag een boom waaronder misschien jaren later je kinderen zitten.

Je verbetert grond waarop later iemand anders voedsel verbouwt.

Je maakt ruimte voor dieren die er anders misschien niet zouden zijn geweest.

Dan wordt een familiedomein ineens veel meer dan zelfvoorziening.

Het wordt een nalatenschap.

Wat Anastasia mij vooral heeft geleerd

Ik zou Anastasia niet omschrijven als een praktische handleiding waarmee je na de laatste bladzijde precies weet hoe je moet leven.

Voor mij zit de waarde ergens anders.

Het boek stelt vragen zonder ze letterlijk als vragen te stellen.

Het zorgde ervoor dat ik opnieuw nadacht over dingen die we normaal vinden.

Waarom besteden we zoveel tijd aan werken om vervolgens producten te kopen die we soms zelf zouden kunnen maken of verbouwen?

Waarom leren veel kinderen nauwelijks nog hoe voedsel groeit?

Waarom wordt natuur vaak iets waar we naartoe rijden, terwijl we zelf onderdeel van die natuur zijn?

En waarom richten we onze leefomgeving vooral in op wat vandaag gemakkelijk is, in plaats van wat over tientallen jaren waardevol kan zijn?

Ik heb niet op al die vragen een antwoord.

Dat hoeft voor mij ook niet.

Maar het verlangen om dingen anders te gaan doen, wordt er wel door versterkt.

En dat vind ik misschien wel een van de grootste complimenten die je een boek kunt geven:

het stopt niet wanneer je het dichtslaat.

Het gaat met je mee.

5 gedachten die ik uit Anastasia meeneem

Als ik mijn leeservaring terugbreng naar de belangrijkste punten, zijn dit de gedachten die ik vooral wil vasthouden:

• Wij zijn onderdeel van de natuur, niet iets wat erbuiten staat.
• We kunnen zelf creëren. Onze dagelijkse keuzes bepalen mede hoe onze omgeving eruitziet.
• Zelfvoorziening hoeft niet alles-of-niets te zijn. Iedere vaardigheid die je terugleert, telt.
• Denk verder dan vandaag. Een boom die je nu plant, kan generaties betekenis hebben.
• Een thuis kan meer zijn dan een woning. Het kan een levende plek worden die samen met een familie groeit.

En daar wil ik zelf nog een zesde aan toevoegen:

Je hoeft niet eerst alles te weten om te mogen beginnen.

Misschien begin je met één moestuinbak.

Een appelboom.

Regenton.

Een paar kippen.

Of simpelweg met de vraag hoe jouw ideale leefomgeving eruit zou zien als praktische bezwaren even geen rol speelden.

Wat zou jij creëren?

Daarmee kom ik bij de vraag die ik graag aan jou als lezer wil meegeven.

Stel dat jij morgen een stuk grond tot je beschikking krijgt waarop je helemaal opnieuw mag beginnen. Wat zou jij daar dan creëren?

Een moestuin?

Voedselbos?

Boomgaard?

Natuurlijke zwemvijver?

Een plek waar je kinderen vrij buiten kunnen spelen?

Dieren?

Of juist een combinatie van alles?

En misschien nog interessanter:

Wat zou je vandaag al kunnen doen om één klein stukje daarvan werkelijkheid te maken?

Dat hoeft niet meteen een hectare grond te zijn.

Een familiedomein begint misschien helemaal niet bij grond.

Misschien begint het wel bij het besef dat je zelf invloed hebt op de wereld die je om je heen creëert.

📖 Nieuwsgierig geworden naar het boek?

Ik kan je natuurlijk vertellen wat Anastasia bij mij heeft losgemaakt, maar uiteindelijk is het veel interessanter om te ontdekken wat jijzelf uit het boek haalt.

Misschien markeer jij totaal andere passages.

Misschien vind je sommige ideeën prachtig en andere juist veel te ver gaan.

En misschien plant het ergens een zaadje dat pas veel later betekenis krijgt.

👉 Bekijk Anastasia – De rinkelende dennen van Rusland 1 bij bol

Conclusie: een boek dat voor mij pas na de laatste bladzijde begint

Zou ik Anastasia aanraden?

Ja, maar vooral aan lezers die bereid zijn met een open én kritische blik te lezen.

Je hoeft niet alles te geloven wat Vladimir Megre beschrijft om inspiratie uit het boek te halen.

Voor mij ligt de waarde vooral in de vragen die het oproept.

Over onze relatie met de natuur.

Over bewustzijn.

Over wat we werkelijk nodig hebben.

Over wat we onze kinderen willen meegeven.

En vooral over wat we zelf willen creëren.

Misschien is dat ook waarom juist die ene gemarkeerde passage zoveel indruk op mij maakte.

Want wanneer we onszelf werkelijk gaan zien als mensen die kunnen creëren, verandert ook de vraag waarmee we naar onze toekomst kijken.

Niet alleen:

Wat wil ik hebben?

Maar:

Wat wil ik achterlaten?

Voor mij begint het antwoord op die vraag steeds meer vorm te krijgen in het verlangen naar een eigen familiedomein.

Een plek die mag groeien.

Waar we mogen leren.

Waar voedsel mag ontstaan.

Waar bomen ouder mogen worden dan wijzelf.

En waar we hopelijk ooit kunnen terugkijken en zeggen:

dit was ooit alleen een gedachte. En toen zijn we begonnen.

Over de auteur

Ik ben Anne, schrijver achter Ariadne.blog. Op mijn blog deel ik mijn zoektocht naar bewuster en natuurlijker leven, persoonlijke ontwikkeling en de inzichten die ik onderweg tegenkom.

Boeken spelen daarin regelmatig een rol. Niet omdat een auteur mij hoeft te vertellen wat ik moet geloven, maar omdat één gedachte soms genoeg kan zijn om je eigen overtuigingen opnieuw te onderzoeken.

Anastasia is zo’n boek voor mij geworden. Wil je meer van dit soort thema’s verkennen? Bij Ariadne Academy deel ik cursussen die aansluiten bij bewust en natuurlijk leven.

Affiliate-disclaimer

In dit artikel staat een affiliate-link naar bol. Wanneer jij via deze link doorklikt en een aankoop doet, kan Ariadne.blog daarvoor een kleine vergoeding ontvangen.

Jij betaalt hierdoor niet meer voor je aankoop.

Ik schrijf alleen over boeken en producten die ik zelf relevant vind voor de onderwerpen op Ariadne.blog. Een eventuele affiliatevergoeding verandert niets aan mijn persoonlijke mening of ervaring.

Wil je mijn zoektocht naar een bewuster, natuurlijker en meer zelfvoorzienend leven blijven volgen? Op Ariadne.blog deel ik nieuwe inzichten, praktische tips, persoonlijke ervaringen en boeken die mij onderweg inspireren.

Dit wil je niet missen

Je levensverhaal laten schrijven: hoe werkt het en wat kost het?

Lees meer