Dagboek van Ariadne- deel 13-Manifesteren, opruimen en samenwerken met de natuur -

Gepubliceerd op 22 januari 2025, bijgewerkt op 11 april 2025

Ieder week krijg je een kijkje in het leven van Anne (43). Anne is de Eigenaresse van de Ariadne Academy en de gelukkige bezitster van het geluk van het leven. Maar was en is dat altijd zo?

Maandag begon met een diepe ademhaling en een krachtig besluit: dit jaar ga ik vijf prachtige, grote schrijfopdrachten manifesteren. Schrijven is niet alleen mijn passie, maar ook mijn manier om bij te dragen én een deel van mijn inkomen op te vangen. Dus daar zat ik maandagochtend, met mijn kop koffie, te visualiseren hoe het zou voelen om die opdrachten binnen te halen. Ik voelde de vreugde, de voldoening en de dankbaarheid alsof het al werkelijkheid was. Manifesteren vraagt om geloof, maar ook om actie. Dus mailde ik potentiële opdrachtgevers, werkte aan mijn portfolio en maakte ruimte in mijn agenda. En weet je wat? Donderdag stonden er al twee opdrachten in mijn inbox. Twee! Het is zo’n krachtige reminder dat wanneer je iets echt gelooft én stappen zet, het universum meewerkt.

Naast schrijven speelt de natuur hier altijd een grote rol. Vorige week hebben we de bomen in onze tuin geteld – een flinke klus, want het zijn er maar liefst 26! Van fruitbomen tot notenbomen, en zelfs bomen die ons bast en brandhout geven. Elke boom heeft zorg nodig om te floreren, en daarom hebben we besloten om een bomenexpert in te schakelen. Wat een energie heeft deze man! Zijn vrolijke enthousiasme werkte zo aanstekelijk. Hij vertelde ons hoe we kunnen samenwerken met de bomen, zodat ze jaar na jaar een prachtige opbrengst leveren. Ik kan niet wachten om met zijn tips aan de slag te gaan. Het voelt alsof de tuin letterlijk en figuurlijk tot leven komt.

Het weekend stond in het teken van opruimen. Ons kantoor was een beetje een opslagplek geworden, dankzij de verbouwing van de badkamer. Maar met nieuw personeel in het bedrijf van mijn man, moest het kantoor weer een echte werkplek worden. Dus hebben we alles gesorteerd, verhuisd en opgeruimd. Het resultaat? Een fris, opgeruimd kantoor én een voldaan gevoel. Tussendoor heb ik nog een cursusboek basisbegrippen koeltechniek in elkaar gezet – een mooie basis voor een jonge, beginnende monteur. Soms vraag ik me af hoe we al die dingen in een week proppen, maar op de een of andere manier lukt het altijd.

Deze maand eten we onze voorraad op – zowel uit de vriezer als uit de weckpotten. Verse producten zoals aardappels, wortels en pompoenen worden ook aangesproken. Het is een fijn gevoel om te leven van wat we zelf hebben verbouwd en ingemaakt. En terwijl de voorraad slinkt, begint de moestuin alweer te lonken. De voorbereidingen voor het nieuwe zaai-seizoen zijn in volle gang. Ik word zo blij van dat ritme, van die connectie met de natuur en alles wat het ons geeft.

En toch, tussen al die drukte door, voel ik me gelukkig. Soms is het leven zwaar, ja. Soms is het overweldigend. Maar ik ben zo dankbaar voor alles wat er op ons pad komt. Vanmorgen hoorde ik op de radio een uitspraak die me raakte: “Als iedereen het wat zwaarder heeft, voelt het al wat lichter.” Dat bracht een glimlach op mijn gezicht. Vanmiddag komen mijn meiden allebei op tijd thuis. Ze mogen mooi meehelpen in huis – want samen maken we het werk lichter, zelfs als het eigenlijk wat zwaarder voelt.

Het leven is niet perfect, maar het is prachtig. Deze week loop ik huppelend, lachend en als een blij ei rond. Want eerlijk is eerlijk: we hebben het goed.